ผู้เขียน หัวข้อ: ความจริง ของคนเป็นแม่  (อ่าน 869 ครั้ง)

ออฟไลน์ บอร์ดธรรมะ

  • Administrator
  • พระหนุ่ม
  • *****
  • กระทู้: 1679
  • พลังน้ำใจ: 2
  • คุณธรรมนำธุรกิจ
    • ดูรายละเอียด
    • Thai Rice Exporter
ความจริง ของคนเป็นแม่
« เมื่อ: สิงหาคม 10, 2012, 11:21:14 AM »

(พิมพการัง)

สิงหาคม เดือนแห่งการระลึกถึงพระคุณแม่ หันไปทางไทยก็เชื้อเชิญ

ให้ระลึกถึงอกอุ่น บรรดาร้านรวงจัดเทศกาล ดอกมะลิขาวพราว

วางขายเกลื่อน เด็กนักเรียนง่วงเขียนคำกลอนส่งครู ช่วงเวลาพิเศษ

สำหรับแสดงความนบนอบของคุณ หรือแม้แต่คำขอโทษ

หลายครอบครัวแสดงความรักต่อกันเป็นปกติ บางบ้านบอกรักกอดหอมกันจนโต บางบ้านแค่สายตาอาทรก็อุ่นใจ

วันแม่เพียงหนึ่งวัน คุณแม่หลายท่านแอบลุ่นอยู่ในใจ อดน้อยใจไม่ได้ถ้าลูกทำเฉย แค่ลูกมากราบ มีการ์ดสักใบ อาหารอร่อยสักมื้อ ถ้าอยู่ไกลแค่โทรศัพท์หาก็ชื่นใจนัก

ประเดี๋ยวลองดูเถอะ จะต้องมีใครซนๆ แสดงความกังขาว่าเราไม่ได้รักแม่ทุกวันหรอกหรือ?

เคยเจอคุณลูกหลายท่านไม่เห็นด้วยกับการเห่อตามประเพณี ทุกท่านล้วนมีเหตุผล บางครั้งงานเทศกาลก็อาจใช้เป็นเป็นเครื่องมือวัดว่า เราเลือกทำเพือ่รอยยิ่นของแม่ หรือยึดที่ความคิด หลักการของเราฝ่ายเดียว

แม่ลูกหลายคู่เคยน้อยใจกัน เคยโกรธ เคยทะเลาะกันก็มีเรื่องบางเรื่อง คนอื่นทำได้ แต่ถ้าแม่ทำเป็นเรื่องเรื่อง ทนคนอื่นได้ แต่ทนแม่ไม่ได้ พูกับคนอื่น ดีกว่าพูกกับแม่ เกรงใจคนอื่นมากกว่าเกรงใจแม่ ก็แปลกดี

ลองนับนิ้วดูเถิด ในชีวิตนี้ เราควบคุมอะไรได้ดั่งใจบ้าง เป็นไปไม่ได้ ที่ชีวิตจะเพียบพร้อมทุกอย่าง สิ่งที่เราอยาก อาจะไม่ใช่สิ่งที่เรมี เราจะใช้วันเวลาในการตามหาสิ่งที่อยาก หรือเรียนรู้จะอยู่อย่างราบรื่นกับสิ่งที่มี

ความสัมพันธ์แม่ลูก ก็ควบคุมให้เป็นดั่งใจฝันไม่ได้ เราอาจมีแม่ที่เหมือนยืนกันคนละชั่ว เราอาจมีอารมณ์ต่าง มายมายต่อท่าน แต่ความจริงที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือ ชาตินี้เรามีแม่ผู้ให้กำเนิดอยู่คนเดียว

เคยสัมผัสว่าบ่อยครั้งที่เราอาจเจอสถานการณ์แม่ก็รักลูก ลูกก็รักแม่ ห่างก็คิดถึง พออยู่ร่วมบ้าน เดี๋ยวเดียวก็ทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

เป็นความจริงว่า ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เราได้มาเป็นแม่ลูกกัน ต้องมีวาระที่อ่านผังด้วยตาเปล่าไม่เห็น เราจึงได้มาข้องเกี่ยวกัน

เราควบคุมสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วไม่ได้ ควบคุมอารมณ์ในใจไม่ได้ แต่ควบคุมกิริยา ควบคุมวาจาได้ ลองได้เวลาด้วยการพยายามทำความเข้าใจ รับฟังท่านให้มากขึ้น

ลูกหลายรายวิจารร์แม่รุนแรง เคยพบทั้งแพทย์ วิศวกร นักธุรกิจ ตำหนิแม่ตัวเองด้วยเรื่องต่างๆ มีน้อยใจ โกรธ ไม่รัก ไม่อยากพบ ไม่คลุกคลี ไม่เลี้ยงดูท่าน

นึกถึงบรรดาน้องสาวจากแดนไกล พวกเธอถูกครอบครัวตัดสินให้ต้องทำสิ่งที่ฝืนใจ สาวน้อยผ่านวันทุกข์ยากด้วยน้ำตาที่สุดก็สู้ส่งเงินให้แม่ ทำหน้าที่ลูกอย่างดี น้ำใจ ความอดทนเสียสละ และให้อภัย ของพวกเธอน่าชื่นชมนัก

ไม่ว่าแม่จะทำหน้าที่แม่ได้ถูกใจลูกไหม ก็ไม่เป็นเหตุผลให้ลูกไม่ทำหน้าที่ลูก หน้าที่ความเป็นแม่ เอาแค่ยอมตั้งครรภ์เลี้ยงดูจนเราพูดได้เถียงชัด ก็ชดใช้ไม่รู้จบแล้ว

การเป็นแม่ เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ทั้งทางสรีระร่าง อารมณ์ สังคม บทบาท หน้าที่ การเงิน ความคล่องตัว ความอดทนและเสียสละ ที่ต่อเนื่องยาวนาน

คุณเคยวิงเวียน คลื่นไส้ หิวแต่กินไม่ได้ หน้ามืด เป็นลมง่าย มือเท้าบวม ปวดปัสสาวะบ่อย คันตามตัว ฝ้าขึ้น ผิวหยาบแตกลายงา น้ำหนักขึ้นสิบกว่ากิโลกรัม หลายส่วนของร่างกายเปลี่ยนแปลงชนิดกลับคืนมาไม่ได้ และไม่เปลี่ยนแบบที่สวยขึ้นแน่ๆ

เคยต้องเข้าคิวยาวเหยียวที่โรงพยาบาลทุกเดือน ถูกเจาะเลือดฉีดยาเจ็บๆ หลายครั้ง ต้องใช้สตางค์ก้อนใหญ่ ต้องทนเจ็บที่สุดในชีวิต ร่างกายที่ค่อยๆ ขยาย ถูกบีบ ถูกฉีก เฉือนออกทีละน้อย ความเจ็บปวดยาวนานที่เป็นระลอกคลื่น ทวีคูณ ติดต่อกันเป็นวันๆ

ทุกท่านทราบดีว่านี่คืออาการของคนตั้งครรภ์ แม่ทุกคนก็ทราบแต่ยังเลือกขอเผชิญกับทุกขั้นตอน แลกกับการเกิดมาของคุณ

คุณเคยต้องเสียสละทุกสิ่งในชีวิตโดยไม่มีข้อแม้ไหม

ทุกวันนี้กลับจากที่ทำงานเหนื่อยๆ แล้วถูกแม่วานให้รินน้ำ เราคงโวยว่าเหนื่อยแล้วนะ หลายสิบปีที่แล้ว เวลาเราร้องหิวนม แม่ต้องทิ้งทุกอย่าง รีบชงนมให้เร็วที่สุด

ถ้าเราเล่นเกมเพลินๆ อยู่ แล้วแม่วานให้เปิดเอ็มพีสาม ลูกอย่างเราๆ คงทำหูทวนลม แต่หลายสิบปีที่แล้ว เวลาเรานอนไม่หลับ จะเสียงแหบเสียงแห้งแค่ไหน แม่ก็ร้องเพลงกล่อมเราจนหลับ

ผู้หญิงหลายคนต้องเสีอกระหว่างงาน กับลูก บางคนเลือกงานแต่แม่ของพวกเราเลือกลูก ถ้ากลับไปถามแม่ว่า ท่านต้องเสียโอกาสอะไรในชีวิตไปบ้าง ท่านก็คงตอบไม่ได้ เพราะคนเป็นแม่เลือกที่จะให้ จนลืมคิดว่าต้องเสียอะไรไปบ้าง แปลกดีที่ลูกเลือกที่จะไม่ให้ เพราะคิดว่าตัวเองสมควรได้รับอะไรบ้าง

ลูกมีเหตุผลมากมายที่จะปฏิเสธแม่ ในขณะที่ความเป็นแม่กลับเฝ้าตามรับผิดชอบลูกจนโต เวลาผ่านไปนานขนาดไหน แม่ก็ยังเห็นลูกเป็นเด็กน้อยคนเดิมอยู่ดี

บุญคุณของแม่ เอาแค่ยอมตั้งครรภ์ ยอมคลอด ยอมเลี้ยงดูช่วงที่เราอ่อนแอที่สุด ก็เพียงพอและยิ่งใหญ่จนตอบแทนไม่หมดอยู่แล้ว พระพุทธองค์เคยเปรียบเทียบว่า ต่อให้แบกท่านใส่บ่าดูแลทุกสิ่งพร้อมสรรพถึงร้อยปีก็ยังชดใช้ไม่หมด

การตอบแทนพระคุณแม่ที่ดีที่สุดมี ๔ ประการ คือทำให้แม่ผู้ไม่มีศรัทธา มีศรัทธามั่นคง ทำให้แม่ผู้ทุศีล ตั้งมั่นในศีล ทำให้แม่ผู้ตระหนี่ มีการบริจาคทางเป็นนิจ ทำให้แม่ผู้ไม่มีปัญญา มีปัญญาเป็นเครื่องนำทางที่ถูกต้องได้

มีความจริงอยู่ว่า ไม่ช้าก็เร็ว ไม่ว่าจะรู้สึกอย่างไรกับแม่ก็ตาม วันเวลาของท่านก็เหมือนนาฬิกาเดินถอยหลัง เราจะมีแม่ให้นอนหนุนตักได้สักกี่คืน เมื่อวันนั้นมาถึง เราจะมาคร่ำครวญหวนไห้ เอาของอร่อยมาตั้งสูงเท่าภูเขา น้ำตาพรูเป็นสายเลือดก็เรียกย้อนเวลากลับมาไม่ได้

วันคืนที่ยังได้อยู่ร่วมกัน ขอให้ลูกดูแลแม่ พระอรหันต์ในบ้านของเราให้ดี ดูแลท่านทั้งทางกาย ทั้งทางธรรม ร่มเย็นเป็นสุขร่วมกัน

วันแม่ปีนี้ ชวนแม่ไปวัดด้วยกันนะคะ

 

..........

 

Access denied for user 'vayoclub_dhamma'@'localhost' to database 'vayoclub_manage'